Inżynieria biomedyczna

Z Wikipedii

Sztuczne serce JARVIK-7 to przykład zastosowania inżynierii mechanicznej w inżynierii biomedycznej z zastosowaniem materiałów biokompatybilnych w kardiochirurgii wykorzystującej sztuczne narządy.

Implanty silikonowe to przykład zastosowania inżynierii biomedycznej z wykorzystaniem materiałów biokompatybilnych w chirurgii kosmetycznej.

Inżynieria biomedyczna (Biomedical Engineering, BME ) wchodzi w skład nauk dotyczących bioinżynierii. Stanowi ona połączenie wiedzy zlokalizowane na pograniczu nauk technicznych, medycznych i biologicznych. Główne zagadnienia jakie obejmuje, to: bioinformatyka, informatyka medyczna, medical imaging (obrazowanie medyczne), telemedycyna, image processing (przetwarzanie obrazów), procesowanie sygnałów fizjologicznych, biomechanika, biomateriały, analiza systemowa, modelowanie 3D. Przykładami zastosowań tej wiedzy jest udoskonalanie produkcji i obsługi sprzętu medycznego, urządzeń diagnostycznych, oprzyrządowania obrazującego, wyposażenie laboratoryjne, lekarstwa oraz innego środki służące do terapii, które nieustannie wymagają rozwiązywania problemów.

[edytuj] Inżynieria kliniczna

Inżynieria Kliniczna jest jedną z dziedzin inżynierii biomedycznej, która polega na kształceniu specjalistów odpowiedzialnych za kontrolowanie, naprawę oraz zarządzanie sprzętem medycznym w szpitalach. Inżynier kliniczny pracuje w Wydziale IT i Fizjologii Medycznej danej jednostki.

[edytuj] Działy

Z roku na rok ta interdyscyplinarna dziedzina nauki wnosi w świat medycyny coraz to lepsze i nowsze rozwiązania. Obszar działalności jest przełożeniem wiedzy technicznej na zastosowania medyczne, stąd pojawiają się specjaliści z zakresu oprogramowania sprzętu medycznego, konstrukcji sztucznych narządów czy też produkcji i kontroli urządzeń fizjoterapeutycznych.

• elektronika i informatyka medyczna
• inżynieria biomateriałów
• biomechanika i bioakustyka

[edytuj] Studia w Polsce

Zgodnie z rozporządzeniem Ministra Edukacji Narodowej od roku akademickiego 2006/2007 Inżynieria Biomedyczna może funkcjonować jako osobny macierzysty kierunek studiów. Do tej pory w Polsce kształcenie w tym zakresie odbywało się poprzez wybór specjalizacji wobec toku studiów podjętym na jednym z kierunków technicznych.

Jako pierwsza w swojej ofercie programowej kształcenie podjęły:

• Wydział Elektroniki i Technik Informacyjnych Politechniki Warszawskiej
• Międzywydziałowa Szkoła Inżynierii Biomedycznej Akademii Górniczo-Hutniczej w Krakowie,
• Wydział Podstawowych Problemów Techniki Politechniki Wrocławskiej.

W kolejnych latach nabór ogłosiły:

• Wydział Automatyki, Elektroniki i Informatyki Politechniki Śląskiej w Gliwicach,
• dwa wydziały: Elektroniki i Technik Informacyjnych oraz Mechatroniki Politechniki w Warszawie,
• Wydział Mechaniczny Politechniki Wrocławskiej,
• Wydział Informatyki i Nauki o Materiałach Uniwersytetu Śląskiego w Sosnowcu,
• Uniwersytet Zielonogórski,
• Politechnika Gdańska,
• Wydział Mechaniczny Politechniki Białostockiej.

Zgodnie z zapowiedziami podobne kierunki mają zostać uruchomione w Łodzi, Poznaniu, Rzeszowie oraz Kielcach.

W Szczecinie na Politechnice Szczecińskiej na Wydziale Elektrycznym istnieje kierunek Inżynieria Biomedyczno-Akustyczna (IBA).

[edytuj] Specjalizacja

Osoby posiadające tytuł magistra lub magistra inżyniera na kierunkach: automatyka i robotyka, elektronika i telekomunikacja, mechanika i budowa maszyn oraz informatyka mogą odbyć 2-letnią specjalizację w dziedzinie inżynieria medyczna zgodnie z programem specjalizacji przygotowanym przez Centrum Medyczne Kształcenia Podyplomowego. Podstawę prawną dla prowadzenia kształcenia stanowi rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 30 września 2002 r. w sprawie uzyskiwania tytułu specjalisty w dziedzinach mających zastosowanie w ochronie zdrowia (Dz. U. Nr 173, poz. 1419).