Ignacy Loyola

Z Wikipedii

Św. Ignacy Loyola (hiszp. Iñigo López de Oñaz y Loyola, ur. przed 23 października 1491 – zm. 31 lipca 1556) – święty Kościoła katolickiego, ksiądz, założyciel zakonu jezuitów. Dewizą Ignacego Loyoli była łacińska sentencja Ad maiorem Dei gloriam (Na większą chwałę Bożą).

Urodził się w zamku Loyola, posiadłości swego ojca, średnio zamożnego feudała baskijskiego. Baskijskie imię Iñigo, nadane na cześć św. Iñigo de Oña (+1068), zamienił później na Ignacy ku czci biskupa z Antiochii, słynnego pisarza i męczennika z II w.

W młodych latach przyjął tonsurę, która zapewniała mu przywileje zastrzeżone dla członków kleru katolickiego. W wieku 16 lat podjął służbę w przybocznej gwardii wicekróla Nawarry, gdzie życie upływało na hazardowych grach oraz częstych pojedynkach. W 1521 r. gdy pomiędzy Francją a Hiszpanią wywiązała się wojna o Nawarrę, przebywał w Pampelunie, gdzie został ranny. Podczas przewlekłej rekonwalescencji przeczytał Vita Christi Ludolfa Kartuza i Złotą legendę Jakuba de Voragine, co zapoczątkowało proces jego nawrócenia. W 1522 roku zrezygnował z kariery wojskowej. Był wpierw pielgrzymem i pustelnikiem, a owocem jego przemyśleń stały się słynne Ćwiczenia duchowne – podstawa późniejszych ćwiczeń ignacjańskich.

W 1523 roku wyruszył z pielgrzymką do Ziemi Świętej. Z polecenia franciszkanów, oficjalnych przedstawicieli Kościoła katolickiego w Ziemi Świętej, opuszcza ją i wraca do kraju, gdzie studiuje filozofię na uniwersytecie w Alkali i Salamance.

W tym czasie był dwukrotnie więziony przez Inkwizycję, podejrzewającą go o przynależność do oświeconych (alumbrados).

Po przeniesieniu się do Paryża w 1528 r. na Sorbonie zaprzyjaźnia się z Piotrem Fabrem, Franciszkiem Ksawerym, Szymonem Rodriguesem, Jakubem Laínezem, Alfonsem Salmeronem oraz Mikołajem Bobadillą. Wszyscy oni przygotowywali się do kapłaństwa i stali się zalążkiem przyszłego zakonu jezuitów.

15 sierpnia 1534 w małej kapliczce na zboczu Montmartre w Paryżu wspólnie złożyli śluby ubóstwa i czystości oraz podjęli zobowiązanie, że po uzyskaniu święceń udadzą się do Palestyny aby tam nawracać muzułmanów, a gdyby to było niemożliwe oddadzą swoje siły do dyspozycji ojca świętego.

W Rzymie oddali się do dyspozycji SP papieżowi Pawłowi II. 24 czerwca 1537 otrzymali w Wenecji święcenia kapłańskie i rozpoczęli działalność duszpasterską w Republice Weneckiej. Aby zwiększyć skuteczność oddziaływania postanowili związać się jakąś formą organizacyjną (zakon: Towarzystwo Jezusowe) 27 września 1540 Paweł III bullą Regimini Militantis Ecclesiae (O Kościele walczącym) zatwierdził Towarzystwo Jezusowe.

W 1541 r. dokonano wyboru przełożonego generalnego, którym został Ignacy de Loyola. Stanowisko to piastował do 31 lipca 1556, do dnia swojej śmierci. W 1551 założył uczelnię Gregorianum, która stała się prototypem przyszłych kolegiów jezuickich. Za jego życia zakon liczył już 1000 członków.

Do chwały błogosławionych wyniósł o. Ignacego 27 lipca 1609 roku Paweł V, a kanonizował papież Grzegorz XV 22 maja 1622. Pius XI, 25 lipca 1922 r., ogłosił go uroczyście patronem wszystkich rekolekcji w Kościele katolickim.

W XIX w. pojawił się w niektórych publikacjach zapis "Iñigo López de Recalde", co jest błędem i wynika z pomyłki przy odczytywaniu dokumentów procesu, jaki Ignacy miał w Alkali, oskarżony o nieortodoksyjne nauczanie. Błąd wyjaśniono już w roku 1898, a fotokopia dokumentu źle odczytanego jest ogólnie dostępna. Nazwisko Recalde pojawia się w jeszcze innych okolicznościach. Syn starszego brata Ignacego – Martína García de Oñaz y Loyola – Beltrán w roku 1536 ożenił się z panną Juaną de Recalde, lecz uprzednio prowadził lekkie życie i posiadał czwórkę nieślubnych dzieci.^{[potrzebne źródło]}

[edytuj] Genealogia

Lope de Oñaz (~1180)
  ├ García López de Oñaz (~1221)
     ├ López García de Oñaz
        żona: Inés pani na Loyoli – połączyli szlacheckie rody (~1261)
         ├ córka: Inés de Oñaz y Loyola (~k. XIII w.)
            mąż: Juan Pérez (krewny)
            ├  Jaun (bask. Pan) Juan Pérez
            ├  Gil López de Oñaz
            ├  pięciu innych braci
 (byli przywódcami Guipúzcoi, gdy w 1321 r., w 800 ludzi oparli się 65 tys. armii Nawarczyków
i Francuzów w bitwie pod Beotibar, co zaważyło na utrwaleniu niezależności Kraju Basków od
Nawarry (zależnej od Francji) i związaniu go z Kastylią. Od tego czasu w herbie Loyolów
pojawiło się siedem kolorowych szarf na złotym tle)
                 Beltrán Yáñez (lub Ibáñez) de Loyola, syn Jaun Juana (+1405)
                 żona: Ochanda Martínez de Leete z Azpeitia 
                     ├ Sancha Ibáñez de Loyola
                     |  mąż: Lope García de Lazcano
                     |  ślub: 4 III 1413
                     ├ dziedzic: Juan Pérez de Loyola (zm. bezpotomnie, spadek zap. Sanchy)
                     ├ Maria Beltranche
                     ├ Elvira
                     ├ Emilia
                     ├ Juanecha
                              Juan Pérez de Loyola, syn Sanchy Ibáñez (+ w Tolosie)
                              żona: Sancha Pérez de Iraeta (+1473)
                                 ├ Don Beltrán Yáñez (lub Ibáñez) de Oñaz y Loyola (+ 23 X 1507)
                                   Doña Marina Sáenz (lub Sánchez) de Licona (+ < 6 V 1508)
                                   ślub: 13 lipca 1467 r.
        		13 dzieci:
1. Juan Pérez de Loyola (+1503 w Neapolu)
2. dziedzic – Don Martín García de Oñaz y Loyola (1477 – 29 XI 1538)
              Magdalena de Araoz 
              ślub 11 IX 1498 (u nich wychował się Ignacy, Magdalena zastępowała chłopcu matkę)
*. Ochoa Pérez de Loyola
*. Juan Beltrán de Loyola
*. Beltrán de Loyola (+ < 14 XI 1527)
*. Hernando de Loyola (+ w Panamie, Nowy Świat)
*. Pero López de Oñaz y Loyola (kapłan, + < VII 1529 w Barcelonie)
*. Juaniza (lub Joaneiza) de Loyola, żona notariusza z Azpeitia, Juan Marínez de Alzaga
*. Magdalena de Loyola, żona notariusza z Anzuola, Juan López de Gallaiztegui
*. Sancha Ibáñez de Loyola
*. Petronila de Loyola, żona Pedro Ochoa de Arriola
*. Maria Beltrán de Loyola, żona Domingo de Arruado
13. Iñigo López de Loyola (< 23 X 1491 – 31 VII 1556)
* – kolejność niepewna

[edytuj] Linki zewnętrzne

• Tekst Ćwiczeń duchowych
• Tekst Opowieści pielgrzyma czyli Autobiografii
• Niektóre listy św. Ignacego (ang.)
• Rekolekcje Ignacjańskie - dział św. Ignacy

Poprzednik

Generał zakonu jezuitów 1541-1556

Następca Diego Laynez

Niska wycena ziemi dla zakonnic

Wycena, na podstawie której elżbietanki dostały ziemię w warszawskiej Białołęce, była nierzetelna. Rzeczoznawcy stanęli już przed komisją odpowiedzialności zawodowej.

Episkopat broni nuncjusza

„Znamy dostatecznie długo i dobrze Księdza Arcybiskupa Nuncjusza oraz jego wypróbowaną wierność Ojcu Świętemu i Kościołowi, aby mieć moralną pewność co do jego jednoznacznie negatywnej postawy wobec wszelkiej świadomej współpracy z zadeklarowanymi wrogami Kościoła".

Podsłuchy Prokomu na rynku

ABW nie zniszczyła stenogramów podsłuchów pracowników firmy Prokom z 2007 r. Jeden z podsłuchiwanych - wiceprezes Prokomu Wiesław Walendziak - zawiadomił prokuraturę

Bądź tu mądry, sześciolatku

Posłowie PO kolejny raz zmienili ustawę oświatową. W tym roku sześciolatki miały mieć „prawo" do pójścia do szkoły. Teraz znów mają „obowiązek”, ale „na wniosek rodziców”.

Kto robi interes na Matce Boskiej kryzysowej

„Dar Maryi na trudne czasy” - reklamuje medalik Stowarzyszenie Kultury Chrześcijańskiej im. Piotra Skargi. - To oszustwo - mówią księża misjonarze, którzy w Polsce propagują kult Matki Bożej Objawiającej Cudowny Medalik

Lewica w końcu wybiera liderów

Dziś spory ruch na centrolewicy. Na zjazdach w Warszawie nowych szefów wybierają SdPl i Demokraci.pl. Potem zapewne będą współpracować. Na początek w wyborach europejskich

POrządzimy sobie speckomisją

Platforma przeforsowała nowe zasady pracy speckomisji. Jej przewodniczącym będzie mógł zostać poseł koalicji rządzącej.

Palikot oskarża posłankę PiS o polityczną prostytucję

Janusz Palikot stwierdził w TVN24, że posłanka PiS Grażyna Gęsicka, wzywając rząd do odpowiedzialności za niewykorzystanie funduszy unijnych manipuluje opinią publiczną. Dodał, że jest mu przykro, iż "prostytucja w polityce sięga nawet pani minister Gęsickiej".

Kto zastąpi Kopacz? PO wybierze nowego szefa na Mazowszu

- Zarząd mazowieckiej Platformy Obywatelskiej wybierze w środę nowego szefa; z kierowania partią na Mazowszu - zgodnie z wytycznymi władz Platformy - zrezygnowała jeszcze w zeszłym roku kierująca resortem zdrowia Ewa Kopacz.

Cimoszewicz nie rezygnuje ze startu do PE

B. premier, b. szef MSZ a obecnie senator niezależny Włodzimierz Cimoszewicz poinformował, że nieprawdziwe są informacje prasowe, jakoby ostatecznie zrezygnował ze startu w wyborach do Parlamentu Europejskiego.