Depeche Mode

Z Wikipedii

Depeche Mode
Rok założenia	1980
Pochodzenie	Wielka Brytania (Basildon)
Gatunek	nowa fala, post punk, synth pop, rock industrialny, new romantic
Aktualni członkowie
David Gahan Martin Gore Andrew Fletcher
Byli członkowie
Alan Wilder Vince Clarke
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons
Kolekcja cytatów w Wikicytatach
Strona internetowa

Depeche Mode – brytyjska grupa muzyczna z kręgu elektronicznego popu, która powstała w 1980 w Basildon w Wielkiej Brytanii. Nazwa grupy powstała na podstawie inspiracji francuskim magazynem mody, zasugerował ją Dave Gahan. Powstanie Depeche Mode poprzedzała grupa Composition of Sound.

Grupa ma wielu fanów na całym świecie, jak również w Polsce, gdzie tworzą oni dość charakterystyczną subkulturę. Nazywani są depeszowcami lub depeszami. Fani grupy spotykają się na organizowanych przez siebie zlotach fanów Depeche Mode oraz depotekach. Organizują się także w fanklubach. W 2006 zespół zdobył statuetkę MTV Europe Music Awards w kategorii Najlepszy zespół.

Spis treści 1 Skład grupy 1.1 Grupa 1.2 Najważniejsi współpracownicy 2 Dyskografia 2.1 Albumy 3 Różne 3.1 Covery 3.2 Tribute 3.3 Bootlegi 3.4 Muzyka filmowa 4 Bibliografia 4.1 Polskojęzyczna 4.2 Obcojęzyczna 5 Zobacz też 6 Linki zewnętrzne

[edytuj] Skład grupy

Skład grupy zmieniał się na przestrzeni lat. Po wydaniu pierwszego albumu Speak & Spell dotychczasowy autor utworów Vince Clarke (m.in. Yazoo - Yaz w USA - i Erasure) opuścił grupę. Zastąpił go, początkowo tylko jako muzyk koncertowy, Alan Wilder - stając się członkiem grupy dopiero w 1983. 1 czerwca 1995 po nagraniu Songs of Faith and Devotion i związanej z płytą trasie koncertowej Wilder odszedł z grupy na skutek wewnętrznych nieporozumień.

Od początku istnienia grupy nad jej karierą czuwał producent, Daniel Miller. Mimo że Miller formalnie nigdy nie należał do niej, jego rola w rozwoju Depeche Mode jest jednak bardzo duża. Jego twórczy i organizacyjny wkład w pracę był znaczący zwłaszcza w początkowych latach.

Po odejściu Clarke'a, lidera pierwotnego składu, grupa nie rozwiązała się i kontynuowała działanie. Prawdopodobnie wpłynęło na to niezdecydowanie muzyków i niechęć do podejmowania decyzji oraz właśnie zaangażowanie Daniela Millera, dla którego grupa była wcieleniem młodzieżowego elektronicznego popu, jaką sobie wymyślił, i której sukcesu się spodziewał. Grupa nie doczekała się kolejnego wyraźnego lidera i od tej pory istniała pod życzliwą opieką Millera jako zbitek indywidualności podejmujących wszelkie decyzje w sposób zbiorowy i demokratyczny.

Grupa działa na specyficznych zasadach artystycznych, organizacyjnych i towarzyskich. Trzon Depeche Mode tworzą trzy osoby: Martin Gore, David Gahan i Andy Fletcher. Kompozytorem repertuaru grupy (i niekiedy wokalistą) jest Gore, jednak jako silny introwertyk nie stara się nią kierować. Z drugiej strony nawet jego solowe projekty i praca z innymi grupami nie odciągnęły go od pracy w zespole. Przeciwieństwem zamkniętego w sobie Gore'a jest wokalista Dave Gahan, ekstrawertyk i urodzony frontman. Tych dwóch członków grupy łączy osoba Andy'ego Fletchera, który ma wprawdzie najmniejszy wkład w muzyczny dorobek grupy, ale przyjaźni się ze skrytym Gorem i w naturalny sposób zapewnia jego komunikację z pozostałymi członkami ekipy. Dba także o sprawy czysto organizacyjne. Na płaszczyźnie artystycznej podstawą działalności Depeche Mode jest szczególne porozumienie między Gorem i Gahanem, dwoma twórczymi biegunami grupy, jednak pod względem towarzyskim ci dwaj nie są mocno związani, głównie z powodu zamkniętego usposobienia Gore'a.

Grupa od początku prowadziła bujne życie rozrywkowe, któremu sprzyjała rosnąca popularność i częste trasy koncertowe, a także towarzystwo grup, które supportowały ich występy. Przez wiele lat udawało im się unikać zagrożeń płynących z nieustannego imprezowania, aż w końcu David Gahan popadł z tego powodu w poważne problemy życiowe (rozwód, związek z prostytutką) i zdrowotne (alkoholizm i narkomania, które pchnęły go do dwóch prób samobójczych). Zdołał jednak wrócić do formy, a grupa pokonała kryzys wywołany jego uzależnieniami.

Depeche Mode jako grupa elektroniczna często współpracowała z różnymi inżynierami dźwięku. Podobnie jak Miller nie byli oni nigdy członkami grupy, ale na równi z nimi wpływali na kształt i styl kolejnych albumów. To także ważny element tej nietypowej grupy muzycznej.

[edytuj] Grupa

• Vince Clarke - od 1980 do 1981
• Andrew Fletcher - od 1980
• David Gahan - od 1980
• Martin Lee Gore - od 1980
• Alan Wilder - od grudnia 1982 do 1 czerwca 1995

[edytuj] Najważniejsi współpracownicy

• Daryl Bamonte
• David Bascombe
• Chris Carr
• Dave Clayton
• Anton Corbijn
• Christian Eigner
• Mark Ellis Flood
• Gareth Jones
• Jonathan Kessler
• Daniel Miller
• Tim Simenon
• Mark Stent Spike

[edytuj] Dyskografia

19 grudnia 2006 na serwerze iTunes ukazała się pełna dyskografia grupy pod nazwą The Complete Depeche Mode.

[edytuj] Albumy

• Speak & Spell (1981)
• A Broken Frame (1982)
• Construction Time Again (1983)
• Some Great Reward (1984)
• Black Celebration (1986)
• Music for the Masses (1987)
• Violator (1990)
• Songs of Faith and Devotion (1993)
• Ultra (1997)
• Exciter (2001)
• Playing the Angel (2005)

[edytuj] Różne

[edytuj] Covery

Grupa Depeche Mode doczekała się do chwili obecnej wielu coverów swoich utworów.

[edytuj] Tribute

Grupa Depeche Mode doczekała się kilku wydań tribute albumów.

[edytuj] Bootlegi

Grupa Depeche Mode doczekała się kilku wydań bootlegów.

[edytuj] Muzyka filmowa

• Freelove - 122. odcinek Nash Bridges, film Tylko Mnie Kochaj
• The Love Thieves - niektóre odcinki La femme Nikita
• Death's Door - film Until the End of the World
• It's Called a Heart -
• Precious - 16. odcinek Dowodów zbrodni,Epizod 12 Sezon 8 Czarodziejki

Na górę strony

[edytuj] Bibliografia

[edytuj] Polskojęzyczna

• 1991 - Depeche Mode - Marek Sierocki (Polska Oficyna Wydawnicza BGW, Warszawa ISBN ...)
• 1999 - Depeche Mode, Biografia - Steve Malins (ISBN 83-87598-94-1)
• 2005 - Obnażeni, prawdziwa historia Depeche Mode - Jonathan Miller (ISBN 83-86365-43-9)

[edytuj] Obcojęzyczna

• Depeche Mode - Dave Thomas
• 1990 - Strangers, The Photographs by Anton Corbijn - Anton Corbijn (wydawnictwo CPC – USA)
• 1994 - Depeche Mode, Some Great Reward - Dave Thompson (wydawnictwo St Martin's Press - USA)
• 1995 - Depeche Mode, Some Great Reward - Dave Thompson (wydawnictwo Sidwich & Jackson – Wielka Brytania)
• 1999
  • Depeche Mode - A Biography - Steve Malins (ISBN 8-211-99621-6, Wielka Brytania)
  • Depeche Mode - Die Biographie - Steve Malins (ISBN 3-85445-174-1, Niemcy)
• Depeche Mode - CD Books
• Depeche Mode - Jürgen Seibold (ISBN 3-8118-3066-X, Niemcy)
• Depeche Mode - "Enjoy the Silence" - Manfred Gillig Degrave, Hans Derer (wydawnictwo Edel Company, Niemcy)
• Depeche Mode - Gott, Sex & Liebe - Manfred Gillig Degrave, Hans Derer (ISBN 3-927801-72-0, wydawnictwo Edel Company, Niemcy)
• 2000 - Depeche Mode - Some Bizarre Guys (ISBN 88-7226-593-2)
• 2003 - Stripped: Depeche Mode - Jonathan Miller (wydawnictwo Omnibus Press, Wielka Brytania)

Na górę strony

[edytuj] Zobacz też

• Kalendarium Depeche Mode

[edytuj] Linki zewnętrzne

• Oficjalna strona internetowa zespołu
• DMPL - polska strona grupy Depeche Mode

Gehenna z meldunkiem przejdzie do lamusa?

Zamiast obowiązku meldunkowego wprowadzimy uproszczone formalności; zarejestrowania pobytu będzie można dokonać drogą elektroniczną - mówi w wywiadzie dla "Gazety Prawnej" wiceminister SWiA Witold Drożdż.

Farfał: zmiana w TVP nie była zaaranżowana

Nowy szef TVP Piotr Farfał zapewnia w "Dzienniku", że pochodzące z PiS sugestie, iż zmiana zarządu telewizji publicznej była zaaranżowana w budynkach ministerialnych, jest nieprawdziwa.

Abp Kowalczyk i o. Hejmo mieli jednego opiekuna?

Dzisiejszy nuncjusz apostolski w Polsce apb Józef Kowalczyk, którego tajne służby PRL zarejestrowały bez jego wiedzy jako kontakt informacyjny, przekazywał informacje temu samemu rezydentowi wywiadu co ojciec Konrad Hejmo - donosi „Rzeczpospolita".

Tomasz Nałęcz wraca do polityki

Tomasz Nałęcz przyjął zaproszenie na inauguracyjne spotkanie koalicji SdPl - PD - Zieloni firmowanej przez Dariusza Rosatiego, Janusza Onyszkiewicza i Marka Borowskiego. - Zgodził się uczestniczyć w budowie nowej centrolewicy - twierdzą organizatorzy.

Rehabilitacja kokainisty przyszła i niepewna

Artur P., były doradca ds. sportu u prezydenta Lecha Kaczyńskiego podejrzany o handel kokainą, nie wróci na razie do pracy w kancelarii, o co walczył przed warszawskim sądem.

Jak CBA odkryło Amerykę

CBA wykryło aferę korupcyjną w kopalni w Bogdance. Zrobiło to pięć lat po prokuraturze

W bitwie o szkło lepszy Kamiński

Prezydencki minister Michał Kamiński wypchnął z telewizji Piotra Kownackiego. Według raportu Instytutu Monitorowania Mediów w grudniu Kamiński wypowiadał się w głównych telewizyjnych serwisach informacyjnych przeszło dwa razy częściej.

Sześciolatki w szkołach w 2012 r. To ich prawo, nie obowiązek

Platforma zgłosiła wczoraj przełomową poprawkę do rządowego projektu obniżenia wieku szkolnego. Chce zapisać, że do 2012 r. sześcioletnie dzieci będą „miały prawo”, a nie „obowiązek” pójść do pierwszej klasy.