Defibrylator

Z Wikipedii

Ten artykuł wymaga uzupełnienia źródeł podanych informacji. Aby uczynić go weryfikowalnym, należy podać przypisy do materiałów opublikowanych w wiarygodnych źródłach.

"Uliczny" defibrylator

Defibrylator - urządzenie medyczne służące do przeprowadzania zabiegu defibrylacji serca.

[edytuj] Zasada działania

Defibrylator oddziałuje na mięsień sercowy prądem stałym o odpowiednio dużej energii (wyrażanej w Dżulach (J)), który podczas defibrylacji powoduje "zresetowanie" nieregularnie pracującego mięśnia sercowego i umożliwienie mu powrotu do normalnej, regularnej pracy. Ze względu na kształt fali energii dostarczanej przez defibrylator wyróżnia się defibrylatory jednofazowe oraz dwufazowe. Wykazano, że przy stosowaniu defibrylacji dwufazowej można używać ponad dwukrotnie mniejszej energii defibrylacji (150 J), aniżeli w standardowej - jednofazowej (360 J).

[edytuj] Budowa defibrylatora

Przykład nowoczesnego defibrylatora/monitora realizującego równocześnie wiele funkcji używanych w medycynie ratunkowej

Przeciętny defibrylator składa się z dwóch elektrod oraz jednostki centralnej. Jednostka centralna zależnie od producenta oraz klasy urządzenia może znacznie różnić się wyglądem oraz funkcjami. Spotykamy:

• wielofunkcyjne defibrylatory z dużymi wyświetlaczami umożliwiającymi odczytywanie kolejnych parametrów mierzonych przez urządzenie (EKG, temperatura ciała, ciśnienie tętnicze, saturacja, itp.) przez zespół ratunkowy
• defibrylatory posiadające wyświetlacz jedynie w celu wyświetlenia zapisu EKG
• defibrylatory typu AED samodzielnie analizujące rytm - przeznaczone do użytku przez zwykłego człowieka, w żadnym stopniu nie przeszkolonego w tego typu działaniach.

Urządzenia tego typu posiadają dwa główne typy elektrod:

• elektrody typu "łyżki", wymagające przyłożenia ich przez ratownika
• elektrody przyklejane, po przyklejeniu nie wymagające innych działań.

[edytuj] Sytuacja AED w Polsce

Symbol automatycznego zewnętrznego defibrylatora (AED)

W Polsce, na wzór Stanów Zjednoczonych, planuje się upowszechnienie użycia defibrylatorów w miejscach dużych skupisk ludzkich, takich jak: centra handlowe, kościoły. Często są to tzw. automatyczne defibrylatory zewnętrzne AED, które od ratującego wymagają wykonania tylko bardzo łatwych czynności, np. podpięcia elektrod i naciśnięcia przycisku. Według PAD – programu publicznego dostępu do defibrylatora automatyczne defibrylatory mają być umieszczone w miejscach, gdzie przewiduje się ponad jeden przypadek nagłego zatrzymania krążenia w ciągu dwóch lat. Przykładem miejsca, w którym znajdują się takie defibrylatory, są stacje Metra Warszawskiego.

[edytuj] Defibrylacja - postępowanie

Po jednej defibrylacji (min. 150 J, jeżeli impuls jest dwufazowy lub 360 J dla jednofazowego) należy przeprowadzić natychmiastową RKO przez 2 min, bez przerw na analizę rytmu oraz poszukiwanie oznak życia. Defibrylacja jest zabiegiem medycznym który znajduje zastosowanie jedynie w niektórych przypadkach arytmii. Wbrew powszechnej opinii, rytm zwany asystolią (wyglądem przypominający na wykresie EKG płaską linię) oraz PEA (ang. pulseless electrical activity) aktywność elektryczną bez tętna (prawidłowa czynność elektryczna, ale bez przepływu krwi) nie poddają się defibrylacji.

Asystolia - przykład rytmu nie poddającego się defibrylacji

Migotanie komór jako rytm przy którym jak najszybsze wykonanie defibrylacji zwiększa szanse przeżycia pacjenta

Tachykardia komorowa

Jedynymi rytmami poddającymi się defibrylacji są:

• migotanie komór
• trzepotanie komór
• tachykardia komorowa bez tętna.

[edytuj] Zobacz też

• Defibrylacja

Przeczytaj zastrzeżenia dotyczące pojęć medycznych w Wikipedii!