Dżunajd
Z Wikipedii
Dżunajd (arab. لجنيد) (właściwie Abu al-Kasim Ibn Muhammad Ibn al-Chazzaz al-Dżunajd) (ur. ok. 830 w Nihawandzie, zm. 910 w Bagdadzie) - sufi pochodzenia perskiego, do którego odwołują się wszystkie późniejsze łańcuchy transmisji doktryny i legitymacji w sufizmie[1].
Dżunajd był Persem urodzonym w Nihawandzie, jednak niemal całe życie spędził w Bagdadzie[2]. Był starannie wykształcony zarówno w teologii, jak i prawie. Tego ostatniego uczył go Abu Saura al-Kalbi, natomiast w sufizm wprowadził go jego wuj, Sari as-Sakati, oraz kilku innych mistrzów, w tym Haris al-Muhasibi[2][3]. Poza tym Dżunajd wielkim szacunkiem darzył Al-Bistamiego[4]. Był także być może pierwszym sufim, który wprost wyraził swoje zadłużenie w stosunku do Alego jeśli chodzi o mistyczną wiedzę, jego zdaniem ten bowiem posiadał zarówno wiedzę egzoteryczną (ʿilm) jak i ezoteryczną (h.ikma)[3].
Dżunajd bronił zasady "trzeźwości" (ṣabr) w przeciwstawieniu do "upojenia" (sukr), osiąganego w stanie mistycznej ekstazy. Według niego upojenie jest czymś złym, ponieważ niszczy normalny stan mistyka i prowadzi do utraty przez niego rozsądku i samokontroli. Ta obrona doktryny trzeźwości uczyniła z Dżunajda modelowy przykład sufiego, który był akceptowalny zarówno dla mistyków jak i teologów, i to z tego powodu Dżunajd bronił również szariatu. Według Al-Hudżwiriego nikt nie mógł mu nic zarzucić zarówno jeśli chodzi o jego zewnętrzne zachowanie (z.ahir), które było w pełni zgodne z szariatem, jak i jego wewnętrzny stan (bāṭin), który był w pełni zgodny z zasadami mistycyzmu. Zdaniem Dżunajda tylko ten może prawdziwie podążać mistyczną "ścieżką" (ṭarīqa) kto idzie nią z Koranem w prawej i Sunną w lewej ręce. Wolał on strój ulema od wełnianego stroju (xerqa) sufich, którego nie założył mimo ciągłych nalegań jego uczniów i innych ludzi[3]. Według niego jedyną bezpieczną dla ludzi ścieżką jest ta wytyczona przez Mahometa, ponieważ prawdziwą i pewną wiedzą jest wiedza objawiona przez Boga w Koranie i ogłoszona przez Proroka, która została przez niego ucieleśniona w Sunnie[5].
Według Dżunajda tauhid polega na separacji tego, co wieczne, od tego co jest poczęte w czasie, ponieważ Bóg nie może być w żaden sposób ujęty przez kategorie właściwe dla naszej fenomenalnej egzystencji[5]. Tauhid oznacza także, że człowiek posiada pewność, iż Bóg jest unikalny w swej pozaczasowości i że nie ma niczego podobnego do niego, a ponadto iż nic i nikt nie może podjąć działań, które On i tylko On jest w stanie podjąć. Przy innej okazji Dżunajd miał powiedzieć, że jest to największa z pewności z którą wierzysz iż cała możność tak samo jak brak możności w rzeczach stworzonych jest aktem Boga[6].
U podstaw jego koncepcji dążenia do poznania Boga leży idea przymierza (mīt_āq - Koran 7:171), jakie człowiek zawarł z Bogiem. Dżunajd stworzył trzystopniową doktrynę poznania mistycznego. Najpierw należy oddzielić sprawy wieczne od przemijających (ifrād). Wtedy prawdziwy i autentycznie wierzący muzułmanin może stanąć twarzą w twarz z Bogiem, rozpłynąć się w nim, stać się niebytem. Następuje wówczas fanāʾ, "zniknięcie", stan znany z teorii mistycznej Al-Bistamiego. Jednak u Dżunajda celem mistyka nie jest fana, ale odzyskanie w tym stanie wszystkich cech ludzkich, tyle że oczyszczonych i doskonałych. Jest to baqā baʿda âl-fanāʾ. Atrybuty Boga zastępują własne atrybuty mistyka, a jego indywidualne istnienie znika, ale tylko na moment. Potem powraca on do własnej egzystencji i świata, nie zapominając jednak o chwili zbliżenia się do Boga[4]. Dżunajd pisze: "Miłość Boga jest w swojej istocie rozświetleniem serca przez radość z powodu bliskości Ukochanego; a kiedy serce jest pełne promiennej radości, znajduje zadowolenie w tym, że pozostaje ze wspomnieniem Ukochanego [...], gdy samotności towarzyszy tajna rozmowa z Ukochanym, radość z tej rozmowy ogarnia rozum, który przestaje zajmować się tym światem i wszystkim, co w nim jest"[7]. Według Dżunajda wysiłek poszukiwania prawdy w historii człowieka powinien być skierowany na wypełnienie przymierza zawartego przez człowieka w obecności Boga i powrót do stanu w którym znajdował się on przed urodzeniem[5].
Przypisy
- ↑ Annemarie Schimmel: Sufism (en). Encyclopaedia Britannica. [dostęp 30 maja 2008].
- ↑ 2,0 2,1 Henry Corbin: Historia filozofii muzułmańskiej. (przeł.) Katarzyna Pachniak. Warszawa: Wydawnictwo Akademickie DIALOG, 2005, s. 172. ISBN 83-89899-31-0.
- ↑ 3,0 3,1 3,2 B. A. Dar: Early Sufis A. Sufis before Hallaj. W: M. M. Sharif (ed.): A History of Muslim Philosophy. Volume I. Wiesbaden: Otto Harrasowitz, 1963, s. 344.
- ↑ 4,0 4,1 Janusz Danecki: Podstawowe wiadomości o islamie. [T.] 2. Warszawa: Wydawnictwo Akademickie DIALOG, 1998, s. 18. ISBN 83-86483-41-5.
- ↑ 5,0 5,1 5,2 B. A. Dar: Early Sufis A. Sufis before Hallaj. W: M. M. Sharif (ed.): A History of Muslim Philosophy. Volume I. Wiesbaden: Otto Harrasowitz, 1963, s. 345.
- ↑ M. Hamiduddin: Early Sufis: Doctrine. W: M. M. Sharif (ed.): A History of Muslim Philosophy. Volume I. Wiesbaden: Otto Harrasowitz, 1963, s. 320.
- ↑ Dżunajd za: Janusz Danecki: Podstawowe wiadomości o islamie. [T.] 2. Warszawa: Wydawnictwo Akademickie DIALOG, 1998, s. 18. ISBN 83-86483-41-5.
[edytuj] Bibliografia
- Henry Corbin: Historia filozofii muzułmańskiej. (przeł.) Katarzyna Pachniak. Warszawa: Wydawnictwo Akademickie DIALOG, 2005. ISBN 83-89899-31-0.
- Janusz Danecki: Podstawowe wiadomości o islamie. [T.] 2. Warszawa: Wydawnictwo Akademickie DIALOG, 1998. ISBN 83-86483-41-5.
- B. A. Dar: Early Sufis A. Sufis before Hallaj. W: M. M. Sharif (ed.): A History of Muslim Philosophy. Volume I. Wiesbaden: Otto Harrasowitz, 1963. [1]
- M. Hamiduddin: Early Sufis: Doctrine. W: M. M. Sharif (ed.): A History of Muslim Philosophy. Volume I. Wiesbaden: Otto Harrasowitz, 1963.
| Tomasz Nałęcz wraca do polityki |
Tomasz Nałęcz przyjął zaproszenie na inauguracyjne spotkanie koalicji SdPl - PD - Zieloni firmowanej przez Dariusza Rosatiego, Janusza Onyszkiewicza i Marka Borowskiego. - Zgodził się uczestniczyć w budowie nowej centrolewicy - twierdzą organizatorzy. |
| Rehabilitacja kokainisty przyszła i niepewna |
Artur P., były doradca ds. sportu u prezydenta Lecha Kaczyńskiego podejrzany o handel kokainą, nie wróci na razie do pracy w kancelarii, o co walczył przed warszawskim sądem. |
| W bitwie o szkło lepszy Kamiński |
Prezydencki minister Michał Kamiński wypchnął z telewizji Piotra Kownackiego. Według raportu Instytutu Monitorowania Mediów w grudniu Kamiński wypowiadał się w głównych telewizyjnych serwisach informacyjnych przeszło dwa razy częściej. |
| Sześciolatki w szkołach w 2012 r. To ich prawo, nie obowiązek |
Platforma zgłosiła wczoraj przełomową poprawkę do rządowego projektu obniżenia wieku szkolnego. Chce zapisać, że do 2012 r. sześcioletnie dzieci będą „miały prawo”, a nie „obowiązek” pójść do pierwszej klasy. |
| Jak CBA odkryło Amerykę |
CBA wykryło aferę korupcyjną w kopalni w Bogdance. Zrobiło to pięć lat po prokuraturze |
| Posłowie za rozszerzeniem uprawnień sejmowej "speckomisji" |
Za umożliwieniem sejmowej "speckomisji" dostępu do dokumentów i materiałów uzyskanych przez służby specjalne opowiedzieli się podczas debaty w Sejmie nad projektem zmian w regulaminie izby, posłowie ze wszystkich klubów parlamentarnych. |
| Kolejny sklep internetowy oszukał klientów? |
Warszawska policja wyjaśnia sprawę sklepu internetowego, który oferował telewizory tańsze o kilkadziesiąt procent niż u innych sprzedawców - poinformowała Anna Oleksiak ze stołecznej policji. Klienci, którzy wpłacili pieniądze nie mogli się dodzwonić do sklepu. |
| Sikorski: Polska jest gotowa odegrać rolę w rozwiązaniu gazowego kryzysu |
Radosław Sikorski powiedział, że Polska jest gotowa wysłać obserwatorów, którzy monitorowaliby tranzyt gazu przez Ukrainę do Europy Zachodniej. Władimir Putin zadeklarował wcześniej, że Moskwa wznowi dostawę gazu przez Ukrainę, jeśli tranzyt nadzorować będą unijni obserwatorzy. |
| Rocco Buttiglione doradcą w Muzeum Jana Pawła II w świątyni Opatrzności Bożej |
Rocco Buttiglione, były włoski minister ds. europejskich będzie doradcą w sprawie Muzeum Jana Pawła II i kard. Stefana Wyszyńskiego, które ma powstać przy Świątyni Opatrzności Bożej w Warszawie. Buttiglione zasłynął kontrowersyjnymi wypowiedziami na temat homoseksualizmu, które wywołały burzę we włoskim rządzie i w Parlamencie Europejskim. |
| Skąd teraz płynie gaz do Polski |
Białoruś i Niemcy to w tej chwili jedyne dwa kierunki, z których do Polski płynie gaz. Rura z Ukrainy od dzisiaj jest pusta. |

