Dżibuti
Z Wikipedii
| République de Djibouti جمهورية جيبوتي Republika Dżibuti |
|||||
|
|||||
| Hymn: hymn Dżibuti | |||||
![]() |
|||||
| Język urzędowy | arabski, francuski | ||||
| Stolica | Dżibuti | ||||
| Ustrój polityczny | republika | ||||
| Głowa państwa | prezydent Ismail Omar Guelleh |
||||
| Szef rządu | premier Dileita Mohamed Dileita |
||||
| Powierzchnia • całkowita • wody śródlądowe |
147. na świecie 23 200[1] km² 20 km² (~0,1%) |
||||
| Liczba ludności (2008) • całkowita • gęstość zaludnienia |
167. na świecie 506 221▲[2] 21 osób/km² |
||||
| PKB (2008) • całkowite • na osobę |
0,973 mld. USD▲[3] 1240 USD▲ |
||||
| PKB (PPP) (2008) • całkowite • na osobę |
1,883 mld. USD▲[3] 2400 USD▲ |
||||
| Jednostka monetarna | frank dżibutyjski (DJF) | ||||
| Niepodległość | od Francji 27 czerwca 1977 |
||||
| Religia dominująca | islam | ||||
| Strefa czasowa | UTC +3 | ||||
| Kod ISO 3166 | DJ | ||||
| Domena internetowa | .dj | ||||
| Kod samochodowy | DJI | ||||
| Kod telefoniczny | +253 | ||||
Dżibuti (fr. Djibouti, arab. جيبوتي), Republika Dżibuti (fr. République de Djibouti, arab. جمهورية جيبوتي) – państwo we wschodniej Afryce, nad Zatoką Adeńską i cieśniną Bab al-Mandab. Graniczy z Somalią (a dokładniej z Somalilandem), Etiopią i Erytreą.
Dawne nazwy Dżibuti: Somali Francuskie, Francuskie Terytorium Afarów i Issów
Spis treści |
[edytuj] Polityka
[edytuj] Ustrój polityczny
Według konstytucji z 1992 roku, Dżibuti jest republiką, w której głową państwa jest prezydent, wybierany w wyborach powszechnych na 6-letnią kadencję. Władze wykonawczą sprawują premier i rząd, powoływani przez prezydenta. Władzę ustawodawczą sprawuje jednoizbowy parlament - Izba Deputowanych z 65 deputowanymi, wybieranymi w wyborach powszechnych na 5-letnią kadencję. Jedyną legalną partią jest Ludowy Ruch na Rzecz Postępu, który rządzi nieprzerwanie od czasu uzyskania niepodległości przez Dżibuti w 1977 roku.
Powszechnie uważa się, że standardy demokracji w Dżibuti nie są spełniane.
[edytuj] Partie polityczne
- RPP – Ludowy Ruch na rzecz Postępu (Ludowe Zgromadzenie na rzecz Postępu)
- FRUD – Front na rzecz Przywrócenia Jedności i Demokracji
- UMP – Związek na rzecz Większości Prezydenckiej – (koalicja w składzie: RP – Ludowy Związek dla Postępu NDP – Narodowa Partia Demokratyczna PPSD – Socjaldemokratyczna Partia Ludowa)
Zobacz też artykuł: Wybory prezydenckie w Dżibuti w 2005 roku
[edytuj] Podział administracyjny
Dżibuti jest podzielone na 6 jednostek administracyjnych pierwszego rzędu (5 regionów i 1 miasto), które dzielą się następnie na 15 dystryktów.
[edytuj] Siły zbrojne
| Siły zbrojne | |
| wiek zdolności do służby wojskowej |
18 |
| zdolni do służby wojskowej wiek 18-49 |
mężczyźni: 95 328 kobiety: 87 795 |
| przeszkoleni do służby wojskowej wiek 18-49 |
mężczyźni: 46 020 kobiety: 42 181 |
| Wydatki na wojsko | 29,05 mln USD (2005) |
| Wydatki na wojsko % PKB | 3,8% (2006) |
Siły powietrzne kraju nie posiadają własnych samolotów.
[edytuj] Historia
Tereny obecnego Dżibuti zamieszkiwały od wielu wieków plemiona Afarów i Issów, które prowadziły stałe kontakty handlowe z Arabami. Doprowadziło to do przyjęcia przez nich islamu jako własnej religii.
W 2. połowie XIX wieku Francuzi zainteresowali się terenami Rogu Afryki, położonymi nad Zatoką Adeńską. W latach 80. XIX wieku Francuzi utworzyli w tym regionie protektorat Somali Francuskie z gubernatorem Léoncem Lagardem. Somali Francuskie stało się jedną z francuskich kolonii w Afryce.
W roku 1947 kolonia zyskała status terytorium zamorskiego Francji, a w roku 1967 nazwa została zmieniona na Francuskie Terytorium Afarów i Issów. 27 czerwca 1977 roku Terytorium uzyskało niepodległość pod nazwą Dżibuti. Na czele Republiki Dżibuti stanął Hassan Gouled Aptidon.
W okresie od niepodległości Dżibuti doświadczyło klęski głodu oraz wojny domowej. W roku 1994 walki zakończyły się porozumieniem pokojowym. Obecnym prezydentem Dżibuti jest Ismail Omar Guelleh.
[edytuj] Geografia
Państwo położone we wschodniej Afryce na Półwyspie Somalijskim. Leży nad Morzem Czerwonym, Zatoką Adeńska i cieśniną Bab al-Mandab. Graniczy z Somalią, Etiopią i Erytreą.
Dżibuti zajmuje obszary o charakterze pustynnym i półpustynnym. Powierzchnia górzysto-wyżynna, charakterystycznym krajobrazem są pasma gór zrębowych (na północy góry Mabla i Goda), które stanowią przedłużenie Gór Danakilskich, położonych w Erytrei. Topografia kraju ukształtowana jest głównie przez działalność wulkaniczną.
Klimat podrównikowy suchy, gorący, pustynny.
[edytuj] Gospodarka
Dżibuti jest biednym, słabo rozwiniętym, niesamodzielnym gospodarczo krajem. Jest wspomagany z zagranicy, przede wszystkim przez Francję i Arabię Saudyjską. Podstawą gospodarki są usługi portowe i tranzytowe (przez terytorium tego kraju przechodzi wybudowana w początkach XX wieku na polecenie cesarza Etiopii linia kolejowa łącząca stolicę Etiopii Addis Abebę z portem w Dżibuti - w roku 2008 planowany był jej remont) z których pochodzi znaczna większość dochodów kraju. Priorytetowe znaczenie dla ekonomii kraju ma także rolnictwo, będące źródłem utrzymania dla niemal 4/5 społeczeństwa. Przemysł składa się z kilkunastu małych zakładów produkcyjnych (głównie przemysł spożywczy) oraz elektrowni cieplnej zasilanej ropą znajdującej się w stolicy kraju. Poza tym pozyskuje się także sól w okolicach Jeziora Assal.
Obowiązującą walutą jest Frank Dżibuti który dzieli się na 100 centymów.
W roku 2008 media doniosły, iż istnieje plan budowy największego na świecie mostu pomiędzy Jemenem a Dżibuti, który łączyłby Afrykę z Półwyspem Arabskim. Inwestycję miałaby być finansowana przez firmy z Jemenu, Francji i Arabii Saudyjskiej
[edytuj] Demografia
Ludność Dżibuti składa się z dwóch głównych grup: Issów (Somalijczyków), którzy tworzą ok. 60% społeczeństwa, i Afarów (ok. 35%). Pozostałe 5% przypada na Europejczyków, (głównie Francuzów i Włochów), Arabów i Etiopczyków. Na początku lat 90. między Afarami i Issami dochodziło na tle narodowościowym do zamieszek, które przerodziły się nawet w krótkotrwałą wojnę domową.
Dominującą religią jest islam, chrześcijanie tworzą niewielką grupę, reprezentowaną przede wszystkim przez Europejczyków.
Choć oficjalnie językami urzędowymi są arabski i francuski, w użyciu jest także język somalijski i język afar.
[edytuj] Media
Rząd ma w posiadaniu główne gazety krajowe (La Nation), oraz Radiodiffusion-Television de Djibouti (RTD), która kontroluje krajowe radio i telewizje. W Dżibuti nie ma prywatnych stacji.
Rząd kontroluje prawie wszystkie elektroniczne media. Prywatne gazety i inne publikacje są generalnie udostępnione do wolnego obiegu, ale pod warunkiem że dziennikarze sami się cenzurują . Oficjalne media są bezkrytyczne wobec rządu.
[edytuj] Prasa
- La Nation - dziennik rządowy
- La Republique - periodyk opozycyjny
- Le Renouveau - prowadzony przez opozycje
[edytuj] Radio
- Radio Djibouti - kontrolowana przez RTD
[edytuj] Telewizja
- Djibouti Television - kontrolowana przez RTD
[edytuj] Agencje informacyjne
- Agence Djiboutienne d'Information - państwowa agencja informacyjna
[edytuj] Nauka i oświata
Nauka w szkołach odbywa się na ogół w języku francuskim. Coraz większą popularność zdobywają szkoły koraniczne. W Dżibuti nie ma żadnych uczelni wyższych.
[edytuj] Kultura
Podstawowe informacje o kulturze i odsyłacz do artykuły o kulturze kraju
Przypisy
- ↑ Dane za: CIA The World Factbook: Djibouti. [dostęp 22 grudnia 2008].
- ↑ Dane szacunkowe CIA na lipiec roku 2008: CIA The World Factbook: Djibouti. Według szacunków ONZ, w roku 2007 Dżibuti liczyło ok. 833 tys. mieszkańców: World Population Prospects The 2006 Revision. [dostęp 22 grudnia 2008]. Według szacunków Międzynarodowego Funduszu Walutowego na rok 2008, Dżibuti liczyło ok. 784 tys. mieszkańców: Report for Selected Countries and Subjects – Djibouti. [dostęp 22 grudnia 2008].
- ↑ 3,0 3,1 Dane dotyczące PKB na podstawie szacunków Międzynarodowego Funduszu Walutowego na rok 2008: Report for Selected Countries and Subjects – Djibouti. [dostęp 22 grudnia 2008].
[edytuj] Linki zewnętrzne
[edytuj] Rządowe
- strona oficjalna (po francusku)
[edytuj] Wiadomości
- allAfrica (po angielsku)
- przegląd prasy codziennej (po francusku i angielsku)
[edytuj] Inne
|
|||||||
Algieria • Arabia Saudyjska • Autonomia Palestyńska • Bahrajn • Dżibuti • Egipt • Irak • Jemen • Jordania • Katar • Komory • Kuwejt • Liban • Maroko • Mauretania • Oman • Somalia • Sudan • Syria • Tunezja • Zjednoczone Emiraty Arabskie
|
|||||||
| Tomasz Nałęcz wraca do polityki |
Tomasz Nałęcz przyjął zaproszenie na inauguracyjne spotkanie koalicji SdPl - PD - Zieloni firmowanej przez Dariusza Rosatiego, Janusza Onyszkiewicza i Marka Borowskiego. - Zgodził się uczestniczyć w budowie nowej centrolewicy - twierdzą organizatorzy. |
| Rehabilitacja kokainisty przyszła i niepewna |
Artur P., były doradca ds. sportu u prezydenta Lecha Kaczyńskiego podejrzany o handel kokainą, nie wróci na razie do pracy w kancelarii, o co walczył przed warszawskim sądem. |
| Jak CBA odkryło Amerykę |
CBA wykryło aferę korupcyjną w kopalni w Bogdance. Zrobiło to pięć lat po prokuraturze |
| W bitwie o szkło lepszy Kamiński |
Prezydencki minister Michał Kamiński wypchnął z telewizji Piotra Kownackiego. Według raportu Instytutu Monitorowania Mediów w grudniu Kamiński wypowiadał się w głównych telewizyjnych serwisach informacyjnych przeszło dwa razy częściej. |
| Sześciolatki w szkołach w 2012 r. To ich prawo, nie obowiązek |
Platforma zgłosiła wczoraj przełomową poprawkę do rządowego projektu obniżenia wieku szkolnego. Chce zapisać, że do 2012 r. sześcioletnie dzieci będą „miały prawo”, a nie „obowiązek” pójść do pierwszej klasy. |
| Posłowie za rozszerzeniem uprawnień sejmowej "speckomisji" |
Za umożliwieniem sejmowej "speckomisji" dostępu do dokumentów i materiałów uzyskanych przez służby specjalne opowiedzieli się podczas debaty w Sejmie nad projektem zmian w regulaminie izby, posłowie ze wszystkich klubów parlamentarnych. |
| Kolejny sklep internetowy oszukał klientów? |
Warszawska policja wyjaśnia sprawę sklepu internetowego, który oferował telewizory tańsze o kilkadziesiąt procent niż u innych sprzedawców - poinformowała Anna Oleksiak ze stołecznej policji. Klienci, którzy wpłacili pieniądze nie mogli się dodzwonić do sklepu. |
| Rocco Buttiglione doradcą w Muzeum Jana Pawła II w świątyni Opatrzności Bożej |
Rocco Buttiglione, były włoski minister ds. europejskich będzie doradcą w sprawie Muzeum Jana Pawła II i kard. Stefana Wyszyńskiego, które ma powstać przy Świątyni Opatrzności Bożej w Warszawie. Buttiglione zasłynął kontrowersyjnymi wypowiedziami na temat homoseksualizmu, które wywołały burzę we włoskim rządzie i w Parlamencie Europejskim. |
| Skąd teraz płynie gaz do Polski |
Białoruś i Niemcy to w tej chwili jedyne dwa kierunki, z których do Polski płynie gaz. Rura z Ukrainy od dzisiaj jest pusta. |


