Dżalal Talabani

Z Wikipedii

Dżalal Talabani
Data i miejsce urodzenia	1933 w Kelkanu
7. Prezydent Iraku
Okres urzędowania	od 7 kwietnia 2005 do nadal sprawuje urząd
Przynależność polityczna	Patriotyczna Unia Kurdystanu
Poprzednik	Ghazi Maszal Adżil al-Jawar (Tymczasowy)

Dżalal Talabani (ur. w kwietniu 1933), polityk iracki narodowości kurdyjskiej, twórca i przewodniczący jednej z dwóch głównych partii kurdyjskich w Iraku – Patriotycznej Unii Kurdystanu (PUK), prezydent Republiki Iraku od 7 kwietnia 2005.

Urodził się w 1933 we wsi koło Kelkanu w południowym Kurdystanie irackim. Jeszcze w wieku 14 lat wstąpił do Demokratycznej Partii Kurdystanu (DPK). W 1953 został członkiem jej komitetu centralnego. W tym samym czasie rozpoczął studia prawnicze. Po uzyskaniu w 1959 tytułu adwokackiego został wcielony do wojska.

Przez lata 60. przewodził biuru politycznemu DPK, jednak wystąpił z partii w 1966 rozczarowany klanowością stronnictwa. Rozpoczął jednocześnie starania o zorganizowanie nowego ugrupowania, które ostatecznie zawiązało się w 1975 jako Patriotyczna Unia Kurdystanu.

Jego stronnictwo stało się szybko głównym oponentem KPD, której przewodził klan Barzanich. Po zakończeniu pierwszej wojny w Zatoce Perskiej w 1991 doszło nawet do wojny domowej między peszmergami obu zwaśnionych stronnictw. Talabani zaakceptował wówczas poparcie islamskiego Iranu.

W 1991 Dżalal Talabani został laureatem nagrody Brunona Kreisky'ego.

Po utworzeniu przez Amerykanów Irackiej Rady Zarządzającej Talabani został jednym z jej głównych graczy, przewodząc jej w listopadzie 2003. W tym czasie nastąpiła też zmiana w poglądach Talabaniego, który zaczął się dystansować od haseł domagających się niepodległości dla Kurdów i skłaniać się ku federalnemu ustrojowi Iraku.

Pogodzenie obu stronnictw kurdyjskich pozwoliło na stworzenie koalicji wyborczej pod nazwą Demokratyczno-Patriotyczny Alians Kurdystanu, który odniósł przygniatające zwycięstwo w lokalnych wyborach do Zgromadzenia Kurdyjskiego w 2005 oraz zdobył 75 miejsc w irackim Zgromadzeniu Narodowym w zbojkotowanych przez sunnitów wyborach w tym samym roku.

Po wyborach 30 stycznia Talabani został wybrany przez irackie Zgromadzenie Narodowe na prezydenta republiki 6 kwietnia 2005.

p • d • e

Prezydenci Iraku

Muhammad Nadżib ar-Rubai • Abd as-Salam Arif • Abd ar-Rahman al-Bazzaz* • Abd ar-Rahman Arif • Ahmed Hassan al-Bakr • Saddam Husajn • Ghazi Maszal Adżil al-Jawar* • Dżalal Talabani
*pełniący obowiązki

 

p • d • e Szefowie państw i rządów Azji Szefowie państw Afganistan[1] • Arabia Saudyjska[1] • Armenia • Azerbejdżan • Bahrajn • Bangladesz • Bhutan • Birma • Brunei[1] • Chiny • Republika Chińska (Tajwan)[2] • Cypr[1] • Filipiny[1] • Gruzja • Indie • Indonezja[1] • Irak • Iran[1] • Izrael • Japonia • Jemen • Jordania • Kambodża • Katar • Kazachstan • Kirgistan • Korea Południowa • Korea Północna • Kuwejt • Laos • Liban • Malediwy[1] • Malezja • Mongolia • Nepal • Oman[1] • Pakistan • Rosja • Singapur • Sri Lanka • Syria • Tadżykistan • Tajlandia • Timor Wschodni • Turcja • Turkmenistan[1] • Uzbekistan • Wietnam • Zjednoczone Emiraty Arabskie Szefowie państw nieuznawanych Abchazja • Cypr Północny • Górski Karabach • Ilam[1] • Osetia Południowa • Palestyna Szefowie rządów Armenia • Azerbejdżan • Bahrajn • Bangladesz • Bhutan • Birma • Chiny • Republika Chińska (Tajwan)[2] • Gruzja • Indie • Irak • Izrael • Japonia • Jemen • Jordania • Kambodża • Katar • Kazachstan • Kirgistan • Korea Południowa • Korea Północna • Kuwejt • Laos • Liban • Malezja • Mongolia • Nepal • Pakistan • Rosja • Singapur • Sri Lanka • Syria • Tadżykistan • Tajlandia • Timor Wschodni • Turcja • Uzbekistan • Wietnam • Zjednoczone Emiraty Arabskie Szefowie rządów państw nieuznawanych Abchazja • Cypr Północny • Górski Karabach • Osetia Południowa • Palestyna ↑ 1,00 1,01 1,02 1,03 1,04 1,05 1,06 1,07 1,08 1,09 1,10 Prezydent pełni równocześnie funkcję szefa rządu ↑ 2,0 2,1 Chińska (Tajwan) jest uznawana przez 23 państwa członkowskie ONZ